Een ding is zeker: nu Het Oude Europa tot een verzameling schooiers dreigt gedegradeerd te worden gaan kunsten, filosofie en activisme eindelijk nog eens uit hun collectieve zelfgenoegzame winterslaap gerukt worden. De geschiedenis over? Het begint pas, meneer. Niks beter dan een gore puinhoop om de zaken in nieuwe perspectieven te zien. Ik kan niet wachten.

Ware kunst is altijd transformatief. Men is ander mens daarna.

Kreeg via-via enkele afleveringen van Vrij Nederland binnen. Mooi en interessant blad. Wou dat er in Vlaanderen zoiets bestond. Maar zijn ontzettend lelijke woorden als ingezondenbriefschrijver en veralgemeniseren nu echt nodig? Jakkes, man! Zulke woorden durf ik niet eens denken.

Net jPod van Coupland aan het lezen en opeens verschijnt daar op pagina 258 een reeks namen, die ik haast onmiddellijk herkende als de developers van Photoshop (die rechthoek met namen als je het programma opstart). Opeens besef je wat voor een enorme hoeveelheid onbelangrijke informatie zich slapend in je geheugen heeft genesteld. Vervolgens dringt zich het gruwelijke idee op dat er ergens op deze planeet iemand die reeks namen uit het hoofd kent.

Stop het Gezeur (1)

Gelieve mij wakker te maken wanneer mensen in het Westen niet meer klagen over hun zogenaamd lege leven. Ons leven leeg? Vergelijk je leven met dat van een Spartaanse heloot, de gemiddelde middeleeuwse landbouwer, een 19e-eeuwse fabrieksarbeider; of nog, met dat van een Chinees met een ingenieursdiploma die op vijftig kilometer van Chongqing tachtig uur in de week jouw iPod/Pad in elkaar zet en besef dat je leven best wel gevuld is met aangename tot zeer aangename bezigheden. Zelfs je doodvervelen is te verkiezen boven de losjes uit de pols genoemde - ik kan namelijk voor de vuist weg nog veel ergere dingen verzinnen - voorbeelden. Alleen al het feit dat het overgrote deel van de mensheid blijkbaar ook zo'n leeg leven wil, zou je tot nadenken moeten stemmen.

Het mag ondertussen duidelijk zijn dat na de landbouw en de industrie ook de diensten de wereld niet gaan redden.

Ik zou bij God niet weten wat de beste plaat is die ik ooit gehoord heb. Ik weet daarentegen wel heel zeker dat Duivels van Dostoevski het beste boek is dat ik ooit gelezen heb.

Het nettoresultaat van de toegenomen politieke, economische en technologische complexiteit is dat niemand verantwoordelijk is wanneer het hele systeem instort.

Alleen mensen zonder verbeelding vinden waarheid in clichés.

"Democracy is a state of grace that is attained only by those countries who have a host of individuals not only ready to enjoy freedom but to undergo the heavy labor of maintaining it."

- Norman Mailer

Waarom toch dat zaam in een-zaam-heid?

"Nederlanders worden vertederd door Belgen, maar er komt ook wel eens een moment dat zij gaan beseffen dat Belgen soms nog provincialer zijn dan zijzelf."

Of dat eerste deel van de zin waar is kan best zijn (hoewel ik als werknemer bij Nederlandse bedrijven en verenigingen allerhande toch vooral heb onthouden dat na de vertedering meestal bruut machtspel en stoïcijnse gelijkhebberij komt), maar over het tweede deel kan ik Max Pam enkel mijn instemming betuigen. Behalve dan dat ik van die 'soms' een 'meestal' of 'bijna altijd' zou maken.

Lyotards Einde van de Grote Verhalen komt er na enig schrappen van Grote Woorden gewoon op neer dat dit tijdperk - dat mijns inziens ook alweer op zijn eind loopt - de problemen enkel nog diagnosticeert maar er geen remedie meer kan tegenover stellen. De zogenaamde oplossingen - in de brute praktijk voornamelijk dwang en geweld - die de grote ideologieën hebben proberen door te drukken (waar de laatst overgebleven ideologie, het kapitalisme, tegen beter weten in nog een tijdje mee wil doorgaan), hebben buiten een verspilling van middellen en levens (waarbij levens soms tegelijk middellen waren) tot een absoluut zero aan resultaat geleid. Zal Nietzsche met zijn Omkering van alle Waarden toch nog gelijk krijgen? Of gaan we zo dom zijn om hem zijn Eeuwige Terugkeer nog eens te gunnen? Dat is de enige en echte crux waar we voor staan.

"Le désespoir de l'homme de gauche est de combattre au nom de principes qui lui interdisent le cynisme."

- Cioran

Lees hier waarom Links zich elke keer weer in slaap laat wiegen.

Op een of andere manier zie ik dit nog niet onmiddellijk in een Belgische krant verschijnen. Wij zijn namelijk zelf een grap.

"There's no risk or transgression, not right now, in calling your track "B15587" or, you know, "Wad," however good the music might be. Nobody grills a house or dubstep producer on what their music is actually about, because we know from the outset it's not about anything, and nor do we expect it to be. But after a while you begin to crave content, don't you? At this point in my life I want to be provoked, I want to be romanced, I want to be made to feel stupid and confused all over again."

Eindelijk tekst en uitleg bij Blackest Ever Black. En wat een uitleg, zeg!

Ondanks - of net juist door - zijn vaak al te aperte drang naar onverstaanbaarheid en de daaraan gekoppelde wijdlopigheid, ligt het ultieme belang van Derrida niet in zijn concepten en theorieën maar wel in de presentatie van de filosofie als een essentieel open structuur. Tegenover Hegels absolute integratie van alles, hetgeen fundamenteel bekeken een agressieve vorm van filosoferen is (die dan ook streeft naar een hard ja of neen), is Derrida's deconstructie een verwelkomende manier van filosoferen, waarbij denkers uit zoveel mogelijk verschillende disciplines en segmenten van de samenleving als het ware uitgenodigd worden tot filosofisch denken. Filosofie en wetenschap in het algemeen kan nooit af zijn. De deur moet altijd open staan voor nieuwe beweringen en perspectieven, zelfs al lijken deze op het eerste gezicht volledig het tot het koninkrijk van het absurde te behoren.

'On And On And On', meanwhile, involves words like 'rockin', and has a sonic attitude equivalent to stumbling into Plastic People late on a Friday night only to find your dad stripped to the waist playing air sax to Burial. Cheesy doesn't come close.

Natuurlijk is dit ook een fantastisch geschreven zin, maar waar het mij hierover gaat is dat het voor het jaar 2000 nog onmogelijk zou geweest zijn dat iemand die van Burial houdt (of Burial op zijn minst kent) een review schrijft van een ABBA-plaat. Wie durft dan nog zeggen dat het allemaal treurnis en oppervlakkigheid is?

Politici - en breidt dat voor mijn part gerust uit naar mensen in het algemeen - kunnen alleen beoordeeld worden op wat ze doen en bereiken, nooit op wat ze zeggen. De Tea Party mag dan nog zo hard roepen dat ze Jesus Christus aan het hoofd van de Verenigde Staten willen, Bart de Wever kan zo hard willen dat Vlaanderen verandert in een economisch ultra-liberaal Nieuw Rome waar de middenstand de hele regering uitmaakt, dat betekent nog niet dat ze zulks zullen bereiken of kunnen uitvoeren. (Om dan, zoals zogenaamd weldenkende burgers al te vaak doen, de schuld van al wat er misloopt op de duivelse media te schuiven, die zogezegd elk akkefietje levensgroot uitvergroten, is trouwens al te eenvoudig.)

Net daarom is wat er nu in Nederland gebeurt het enige echte gevaar voor de democratie. Dat men Wilders niet mee in de regering heeft gedwongen, maar als een regelrechte schoner-dan-schone lafaard veilig de zaken van op de zijlijn laat becommentariëren en naar hartelust zijn banvloeken over alles en iedereen uitspuwen, én dus niet beoordeeld kan worden op wat hij doet, maar enkel op wat hij zegt, de creatie van die vage zone, waarin Wilders het beleid mee bepaalt zonder daarop afgerekend te kunnen worden, is een recept voor sluipend fascisme.

Zet die man en zijn vulgaire minderbegaafde kornuiten op een regeringsdepartement en laat hem een beleid bedenken en uitvoeren. Dan moet hij daarna ook verantwoording afleggen. Als hij daarna nog evenveel electoraal gewicht in de schaal kan gooien, dan is dat maar zo. Maar dan heb je tenminste duidelijkheid over wat de burger denkt. Hoe pijnlijk die constatatie vervolgens dan ook mag zijn. Dat is democratie.