“My wound existed before me, I was born to embody it”

                                                                

                                                                   - Joë Bosquet

Het kan paradoxaal klinken – het is het uiteraard niet – maar aan verliezen hou je altijd iets over. Je wint erbij.

“He paid careful attention to rain in movies. In foreign films, set in northern or eastern Europe, it seemed, sometimes, to be raining God or raining death.”

De allereerste gedachte die bij me opkwam toen ik deze alinea indronk, was: “Hij heeft het over Bergman, niet? Kan niet anders! Toch?”

Soms weet ik gewoon zeker dat mijn leven er zonder DeLillo anders had uitgezien.

"Going on means going far
 Going far means returning"

                     - Tao Te Ching

Ik had me ooit voorgenomen om nooit video's te posten, maar ik ben nu al dagen geobsedeerd door dit nummer. Samen met 'Wild Party' en 'Knife Slits Water' maakt dit mijn A Certain Ratio Top 3 uit. Ik kan me bovendien wel iets voorstellen bij eenvoudige poëzie als "I work all day / I drink all night / My life is just an angry blur".

Laten we elkaar niks wijs maken: als de democratie in Europa als een uitdovende zon is aan het ondergaan is dat vooral onze eigen schuld. Als, zoals Claude Lefort - en Macchiavelli al lang voor hem in andere termen - dacht, de democratie sinds de Franse Revolutie in principe een lege ruimte is die steeds opnieuw opgevuld moet worden - middels voortdurende her-definitie en invulling van waar we met de samenleving naartoe willen - dan weet je op voorhand dat je daarvoor de handen uit de mouwen gaat moeten steken. Als dat staken of op een andere manier protesteren betekent dan moet je dat dus wel doen. Wie zich, zoals wij allen, tevreden stelt met om de vier-vijf-zes jaar een bolletje zwart maken en er vervolgens vanuit gaat dat wie verkozen wordt je belangen wel naar behoren zal behartigen komt dan na ongeveer zestig jaar relatieve windstilte (genaamd economische vooruitgang, oftewel: het eeuwige Immer Mehr) meer dan bedrogen uit.

Zou het nu echt zo een slecht idee zijn om terug te keren naar de Griekse opvatting van wat Democratie is, namelijk een vertegenwoordiging van echt iedereen? Alsof het echt zo moeilijk te organiseren is om met een rotatiesysteem (waarbij er bijvoorbeeld maatregelen komen om, zoals bij een jurysysteem, tijdelijk van zijn arbeidscontract ontheven te worden terwijl men zich bezighoudt met staatsadministratieve taken) diegenen die willen zich voltijds op een directe manier met het algemeen belang te laten bezighouden.

Alle tegenargumenten (te grote complexiteit, dus niet iedereen kan meedoen; aanslag op het economische weefsel ("Weet je wel wat dat kost aan verloren arbeidsuren?"), onwil van het ongetwijfeld grote aantal ongeïnteresseerden, etcetera) klinken mij nogal vals in de oren. Democratie is nu eenmaal een voortdurend bij te sturen leerproces en dus nooit voltooid. Wie niet op zijn minst probeert, zal eindigen, zoals wij nu, onder de dictatuur van boekhouders en andere zachte fascisten.

Het is niet omdat je niet wilt spelen, dat je niet kan verliezen.

"The reasonable man achieves nothing"

                                                       - James Joyce

"(...) het nut van het kunstwerk bestaat erin dat nutteloze deel uit te drukken zonder hetwelk de beschaving niet mogelijk is (...)"

- Maurice Blanchot

"In de meeste gevallen zijn de mensen, zelfs de schurken, nu eenmaal veel naïever en simpeler dan wij aannemen. Wijzelf net zo goed."

- Dostojevski

2011 in Musick

1. The Haxan Cloak - The Haxan Cloak

2. Sympathy Nervous - Automaticism

3. Ricardo Villalobos & Max Loderbauer - Re: ECM

4. Hype Williams - One Nation

5. Hieroglyphic Being - Le Jardin des Chemins Bifurquants

 6. Prurient - Bermuda Drain

7. Kuedo - Severant

8. Radiohead - The King of Limbs

9. Martyn - Ghost People

10. Jacaszek - Glimmer

Naomi Wolf wordt ook weer eens wakker. Geeuw! Alsof dat allemaal nieuw en onverwacht is. Nixon vergeten misschien? Vietnam? Irak? Afghanistan iemand? Komaan zeg. De Verenigde Staten van Amerika zijn altijd al een cryptofascistische staat geweest waar het grote geld de dienst uitmaakt en al de rest hooguit als nuttige idioten geduld wordt. In Europa komt hetzelfde eraan. Wie daar nog aan twijfelt is een watje. Wie gaat er zijn vinger opsteken om iets te zeggen, laat staan om te protesteren? Niemand, want ze zitten allemaal tot aan hun pensioen vast aan een knoert van een hypothecaire lening, nog enkel geïnteresseerd in cuisson, reality tv, iPads, city trips, hun bedrijfswagen en - uiteraard! - al die oh zo fantastische dvd-boxen met HBO- en andere series die echt iedereen gezien moet hebben. Terwijl ze daarmee 'bezig' zijn wordt de democratie in stilte ten grave gedragen. Droom dus allemaal maar lekker verder, want het ontwaken zou wel eens een harde dobber kunnen worden. Maar ja, dan zijn er nog altijd genoeg islamieten, immigranten en andere melaatsen om je woede op te koelen. Omdat jij de kans verloren hebt laten gaan. Droevige mensensoort.

"The most dangerous man, to any government, is the man who is able to thinks things out for himself, without regard to the prevailing superstitions and taboos. Almost inevitably he comes to the conclusion that the government he lives under is dishonest, insane and intolerable, and so, if he's a romantic, he tries to change it. And even if he is not romantic personally he is very apt to spread discontent among those who are."

- H.L. Mencken

Het ziet er naar uit dat we de Duitsers voor een derde keer op een eeuw tijd ter orde zullen moeten roepen. Leert dat volk nu echt nooit dat we niet allemaal Duitsers willen zijn?

Een ding is zeker: nu Het Oude Europa tot een verzameling schooiers dreigt gedegradeerd te worden gaan kunsten, filosofie en activisme eindelijk nog eens uit hun collectieve zelfgenoegzame winterslaap gerukt worden. De geschiedenis over? Het begint pas, meneer. Niks beter dan een gore puinhoop om de zaken in nieuwe perspectieven te zien. Ik kan niet wachten.

Ware kunst is altijd transformatief. Men is ander mens daarna.

Kreeg via-via enkele afleveringen van Vrij Nederland binnen. Mooi en interessant blad. Wou dat er in Vlaanderen zoiets bestond. Maar zijn ontzettend lelijke woorden als ingezondenbriefschrijver en veralgemeniseren nu echt nodig? Jakkes, man! Zulke woorden durf ik niet eens denken.

Net jPod van Coupland aan het lezen en opeens verschijnt daar op pagina 258 een reeks namen, die ik haast onmiddellijk herkende als de developers van Photoshop (die rechthoek met namen als je het programma opstart). Opeens besef je wat voor een enorme hoeveelheid onbelangrijke informatie zich slapend in je geheugen heeft genesteld. Vervolgens dringt zich het gruwelijke idee op dat er ergens op deze planeet iemand die reeks namen uit het hoofd kent.

Stop het Gezeur (1)

Gelieve mij wakker te maken wanneer mensen in het Westen niet meer klagen over hun zogenaamd lege leven. Ons leven leeg? Vergelijk je leven met dat van een Spartaanse heloot, de gemiddelde middeleeuwse landbouwer, een 19e-eeuwse fabrieksarbeider; of nog, met dat van een Chinees met een ingenieursdiploma die op vijftig kilometer van Chongqing tachtig uur in de week jouw iPod/Pad in elkaar zet en besef dat je leven best wel gevuld is met aangename tot zeer aangename bezigheden. Zelfs je doodvervelen is te verkiezen boven de losjes uit de pols genoemde - ik kan namelijk voor de vuist weg nog veel ergere dingen verzinnen - voorbeelden. Alleen al het feit dat het overgrote deel van de mensheid blijkbaar ook zo'n leeg leven wil, zou je tot nadenken moeten stemmen.

Het mag ondertussen duidelijk zijn dat na de landbouw en de industrie ook de diensten de wereld niet gaan redden.