Het aardige van rechts is dat ze er vaak eerlijk voor uitkomen dat hun bedoelingen niet deugen. Het treurige van links is dat ze nog altijd menen dat alle middelen en argumenten geoorloofd zijn, omdat hun bedoelingen deugen.

- A. Grunberg

Leeslijst

William Gibson : Zero History

Net zoals met de nieuwe DeLillo lag hij opeens in de winkel. Benieuwd, want 'Spook Country' is de enige van zijn boeken die ik nog niet her-lezen heb. Wegens gewoon niet goed genoeg.

Agamben ea : Démocratie, dans Quel Etat?

Usual suspects als Agamben, Zizek, Rancière en Badiou zijn op het appel, maar ook met bijdragen van Nancy en Bensaïd.  

Peter Ackroyd - Hawksmoor

Jubileumeditie met inleiding van (ben de laatste jaren een noest inleidingenlezer) Will Self . Past mooi in de nexus Iain Sinclair - Alan Moore - Peter Ackroyd (met als gemeenschappelijke noemer Londen) waar ik momenteel maar niet uit ontsnap.

Nu nog enkele weken wachten op de nieuwe Houellebecq en dan is de leesherfst wel even gevuld.

Geschreven en (zeker) gesproken taal is slechts een poging tot uitdrukking van wat een mens voelt of is. Er bestaat in ieder van ons een onbenoembaar stuk dat (tot nader order) niet communiceerbaar is. Van alle talige middelen komt de poëzie misschien nog het dichtst in de buurt. Misschien daarom dat we momenteel (ondanks de almaar hysterischer pogingen om iets van een gevoel over te brengen) in zo'n emotieloze tijd leven. Iemand laatst nog iets gehoord van een nieuwe dichter, filmmaker, muzikant die ons wist te beroeren, die op zijn minst een beetje in de buurt van een maatschappelijke synthese kwam? En dat men niet komt aanzetten met de onmogelijkheid van zo'n synthese. Die is altijd mogelijk. Nee, voorlopig zijn we als soort op de terugweg. Wie vindt de sleutel?

"The call towards philosophy is the call towards order, and no doubt the idea of 'scraping along' quickly loses its charm for someone who has visions of madness and a disintegrating world: such natures are not meant for restless drifting because they are destroyed by it."

- Peter Ackroyd, 'T.S. Eliot'

Let op mijn woorden: die regeringsvorming in België wordt helemaal niks. En zelfs als het iets wordt, dan draait het uit op helemaal niks.

De ironie - of zo u wil de totale ramp - is dat op een moment dat de politiek allerrelevantst zou moeten zijn, onze politici volledig irrelevant zijn geworden.

Als neonazi's morgen een clubhuis openen naast Auschwitz, dan staat heel de wereld gegarandeerd op zijn kop. President Obama vindt het wel een goed idee dat er een moskee komt in de buurt van Ground Zero. Nu kan steller dezes niet onmiddellijk verdacht worden van sympathie voor Amerikaans laat staan rechts-fundamentalistisch gedachtengoed. Maar sta mij toe dit de grootste politieke flater te vinden sinds missionaris George Bush besloot om de zwartjes in Irak te gaan verblijden met democratie.

Maar weet je wat: als morgen een opiniepeiling aangeeft dat de Amerikanen dit niet lusten, dan zegt hij overmorgen toch gewoon het omgekeerde?

Volgens mij wordt die man geadviseerd door autisten.

Het allerergste is nog dat Newt Gingrich en Sarah Palin in de coulissen staan te wachten om het stokje in ontvangst te nemen. 

"Writers begin with discovery, discovering their subject matter, marking out their turf. And finish with dissolution. Learning how to suppress conditioned reflexes. Learning to forget. Arranging for their own disappearance."

 - Iain Sinclair, 'Edge of the Orison'

So many times for so many years I’ve noticed people say, ‘Well everything’s been done that you can possibly do with dance music.’ It reminds of something I heard about how in Victorian times they decided that all scientific discoveries had been discovered and that was all there was to learn; it was as if science was a shut book. It’s a bizarre thing to say, and it’s the same with music. If your motivation is down or your inspiration is down, then maybe it’s just the case that you’re not looking in the right place. There’s always something there to discover or to motivate you.

via
 
Overigens nog eens een mix om naar uit te kijken.

Als toemaatje is er ook een interview met de man in The Wire van deze maand.

Pronostiekje

Twee mogelijkheden. Ofwel wint Duitsland vanavond en kunnen mijn Nederlandse broeders dat Cuppie op hun Buikie schrijven, want Duitsland was tot nu toe snoeihard de beste. Ofwel wint Spanje vanavond (Hetgeen ik hun tergend trage spel tot nu toe in overweging houdend haast onmogelijk acht. Alles kan echter) en dan maakt Spanje volgens mij geen kans (tenzij Iniesta alsnog ontploft, maar zelfs dan nog) tegen een gretig (maar ook weer niet echt spetterend) Nederland.

Reuze interview met één van de allergrootsten van de techno.

gevonden

The Incredible String Band : The Hangman's Beautiful Daughter
To Rococo Rot : Speculation
Ricardo Villalobos : Vasco (cd)
Richard Paul Russo : Carlucci
Peter Ackroyd : London, The Biograhpy
Robert Silverberg : The Second Trip
M. John Harrison : A Storm of Wings
Yukio Mishima : Runaway Horses
T++ : Wireless
Fad Gadget : Fireside Favourites

Als er overigens dit jaar nog een betere plaat uitkomt dan Cosmogramma van Flying Lotus, gelieve mij dan stante pede te verwittigen.

Met het ontslag van Marianne 'Tight-ass Supreme' Thyssen groeit eens te meer de hoop dat we nu in Vlaanderen verlost zijn van de spruitjesgeur verspreidende kapellanen en andere tsjeven*. Te vrezen valt dat deze vervangen zullen worden door nog rechtsere kaakslagvlamingen. Hopelijk hebben de Walen het nu na de landslide van de N-VA eindelijk begrepen. Anders stemt volgende keer 50% van Vlaanderen op Bart de Wever. Of hoe men alsof vanzelfsprekend het ene kwaad voor het andere inwisselt. Daar zullen geen 1000 bladzijden Latijnse spreuken aan verhelpen. Langs de andere kant: als een nationalistisch discours ervoor zorgt dat een homosexuele immigrantenzoon premier van België wordt, is niet alles verloren.

* Dat de kantoren van ex-aartsbisschop Danneels vandaag onder de voet gelopen werden door het gerecht is een smakelijk dessert. Eat that, zoals ze dan zeggen!

Zag net in de etalage van een tijdschriftenwinkel dat er ook iets bestaat als alt.porn. Nader onderzoek op Wikipedia liet zien dat het verschil is met gewone porno verwaarloosbaar is. Wie echte alt.porn wil ervaren, leest beter Hogg van Samuel Delany. Geld erop dat je porno daarna niet meer zo geil vindt.

Gevonden

Iain Sinclair : Edge of the Orison
William S. Burroughs : The Western Lands (nog een deel van de trilogie te gaan)
George Alec Effinger : The Exile Kiss (trilogie compleet)
Kathy Acker : Blood and Guts in High School (+Great Expectations+My Death, My Life, by Pier Paolo Pasolini)

Nieuwe kat in huis. Heb ze zonder één seconde twijfelen Derrida genoemd. Waarschijnlijk fall-out van de docu van Dick en Ziering.

Interessant voor beginnende muziekschrijvers. Na een eerste vluchtige lezing ( je mag ook niet te veel advies aannemen of lezen als je schrijft) ben ik geneigd om de genaamde Douglas Wolk te volgen. Maar er zitten overal wel nuttige tips bij.

Uiteindelijk momenteel vooral relevant voor mezelf, omdat ik - zij die me vroeger wel eens volgden zullen dat wel gemerkt hebben aan het aantal posts dat hier de laatste jaren is verschenen - qua muziekschrijven totaal in een doodlopend straatje zit. Ik zou zelfs niet meer van een writer's block durven spreken. De leegte lonkt al een heel lange tijd. Toch is er nog steeds zin, maar die catalysator mag er wel dringend gaan aankomen, moet ik zeggen. (Tip van de sluier: er is iets gaande, waar ik nu nog niet veel over ga lossen tot het concreet wordt)

Dwingend advies

Na Dining on Stones en Landor's Tower tot mij te hebben genomen, kan ik alleen maar aanraden om alles van Iain Sinclair te lezen. Laat ik er ook niet flauw over doen: als je niks van Ballard, Moorcock en liefst talloze andere Engelse schrijvers hebt gelezen en niet gestaald bent in de Engelse (occulte) geschiedenis van de laatste 40 jaar, heb je er helemaal niks aan. Opvallend trouwens hoe hard de laatste twee boeken van William Gibson door hem beïnvloed zijn (Gibson noemde hem trouwens recent zijn favoriete schrijver). Hij heeft ook een boek over Ballards Crash op zijn conto, maar daar ben ik nog naar op zoek. Aanrader voor hen die - zoals ondergetekende - geloven dat alles met alles te maken heeft.

Note to self

For Delany, theory "was simply the license to be as intelligent as we could, about pretty much whatever we wanted to".

(Cfr. Isaiah Babel: "You must know EVERYTHING".)

Vinnil

Carl Craig & Moritz von Oswald – Recomposed (Kevorkian & Von Oswald Remixes) [10”, Deutsche Grammophon]

De originele Recomposed kan mij na al die tijd nog steeds niet bekoren (Die ‘Bolero’!). De remixes van Villalobos en Craig - op een aparte 12” - vermochten het heilige vuur wel te ontsteken. Deze 10-inch ligt daar qua afgeleverde kwaliteit ergens tussenin. Von Oswald slaat de handen in elkaar met François K voor een house dub die zowel naar Von Oswalds dubavonturen als naar Kevorkians herboetseren van het latere Kraftwerk verwijst. Het resultaat lijkt, zoals steeds bij Kevorkian, eerst nogal gewoontjes, maar is in realiteit volkomen tijdloze techno die zich voltrekt op het soort onaanraakbare niveau waar andere producers louter van kunnen dromen. Op de flip zet Moritz Von Oswald de dubschuif wijd open en kabbelt op een loom hartslagritme de oneindigheid in. Het levert meanderende postindustriële technojazz op, iets waar zijn huidige Trio ook wel van lust. Met dat verschil dat de dreiging hier door de sluw infiltrerende klassieke schoonheid nauwelijks uit de startblokken komt. Detroit versus Zwarte Woud zeg maar.

Planetary Assault Systems – Remixes [12”, Ostgut Ton]

Nu Luke Slater dankzij het label he-le-maal terug is laat Ostgut Ton de batterij remixers op ‘s mans laatste werk los. Dat betekent in beide gevallen zware emotieloze industriële beats. Zowel de Apple Pips-brigade van Al Tourette’s & Appleblim als Deuce (Marcel Dettmann samen met René Pavlovitz), houden de teugels retestrak aangetrokken. Moet wel, want de beats en percussie die de dubstepproducers hier tevoorschijn toveren dreigen als een ongecontroleerd in gang gezet mechanisme elke poging tot intomen met nijdig gebijt en gespuug ongenadig af te straffen. De Berliners op de flip blijven dichter in de buurt van Slaters eigen esthetiek. Met een obsessief vooraan in de mixt gepleurd irritant piepgeluid als leidraad imiteren ze verbazingwekkend grundlich Planetary Assault Systems’ gouden periode. Een feestpakket voor de rechtgeaarde technoliefhebber.

VA – Variables [12”, Mordant Music]

Volhardend blijf ik voor Mordant Music ijveren. Gewoon abnormaal met hoeveel enthousiasme en inventiviteit ze elk denkbare muziekje blijven recycleren. De mysterieuze en mij verder volledig onbekende Sii combineert 80ies industriële funkbeats (denk Material) met een amalgaam van onverstaanbare kretologie en gefluister, terwijl in de coulissen Chris Carter en Peter Christopherson de knoppen lijken de beroeren. Baron Mordant & Mr Maxted tappen dan weer uit een kosmische vaatje. Alsof Cluster en Klaus Schulze laat in de jaren ’70 een ruzie zitten uit te vechten in de studio met grotesk overgetunede synths als weapon of choice. Mordant Music zelf blijft trouw aan de succesformule: dubstepritmes en –bassen; gemurmel in het decor; pastiches van idm-melodietjes en klinische beats die eerder aan de recht vooruit-mentaliteit van ebm dan aan de open absorptiedrift anno 2009 doen denken. Diep, donker en nooit echt serieus te nemen. Daarvoor zit er teveel wil om de luisteraar een neus te zetten en pastichedrang in Mordant Music. Vindicatrix (onthou die naam!) mag afsluiten in Scott Walker-modus. Wel die van de Scott Walker van 1968, die opeens in The Drift is terechtgekomen. Als ondersteunend ritmeskelet een gedegenereerd overschotje van Derrick May uit 1987 dat door Theo Parrish werd afgemixt in een vochtige schuur. Mooi, mooi, mooi.

Gatekeeper & Appleblim – Blip/Vansan Remix [12”, If Symptoms Persist]

Ex-Skull Disco soldaat remixt zichzelf op nieuw label met coole naam. Dat betekent grijpgrage ritmes die tussen drum’n’bass en Detroit in een vruchtbare dubniche hebben gevonden. Gatekeeper smokkelt zelfs ongemerkt een net niet ‘trance’ geluid in zijn verder door metal machine beats gepunctueerde landschap. De tonnen bas denkt u er maar zelf bij. Op de flip dan een remix van Appleblims klassieke ‘Vansan’. Gatekeeper beent het nummer uit en houdt een spichtig skelet over dat Basic Channel aan abstracte 2step paart. ‘Dependence may occur’ staat er waarschuwend op het doosje vermeld. Reken maar.

Instra:mental/Skream – No Future (Skreamix)/Minimalistix [12”, Nonplus]

Waar Skream voorbij komt groeit nooit nog iets. Zeker niet na wat hoogstwaarschijnlijk zijn zwaarste track ooit moet zijn. Te weten: zijn ‘Skreamix’ - what’s in a name - van het ook al ontzettend op dreef zijnde Instra:mental-duo. Een vrouw herratelt alarmerende termen als ‘terror’, ‘money’, ‘control’ ‘panic’ en ‘government’ af terwijl op de achtergrond de monsterlijkste beat aller tijden zijn opwachting maakt. Attila de Hun was niks in vergelijking met deze hondsbrutale splinterbom. De drops slaan in als glas dat in je gezicht ontploft. Een tip voor bij de bestorming van Buckingham Palace. Niet voor hartpatiënten. Dat dan weer niet.
Om het helemaal af te maken klinkt ‘Minimalistix’ op de achterkant als een post-2stepversie van - hallelujah! - Robert Hoods Minimal Nation. Knaller van een 12-inch.